Het straatleven in Nairobi

In deze blog willen we een impressie geven van ons leven in Nairobi. We hebben foto's genomen van onze directe omgeving, om jullie te kunnen laten zien waar wij ons dagelijks ophouden.

Laten we beginnen met de beveiliging van ons huis en de huizen in Nairobi in het algemeen. Het is

ondenkbaar dat je, net als bij ons in de Breukelsestraat, direct langs een huis loopt.

Alles is hier afgeschermd en beveiligd door meerdere hekken (incl. prikkeldraad met 'scheermesjes') en bewakers.

Ons huis staat in de wijk Hurlingham. Dat is een redelijk goed

e wijk van Nairobi.

Om bij ons huis te komen ga je aan de straat (direct aan een rotonde) door het eerste hek, je rijdt dan een eindje door en daarna volgt een tweede hek. Je komt dan bij ons huis waar overal een hekwerk voor de ramen zit. Deze zijn gelukkig redelijk fraai vormgegeven, waardoor je niet echt het idee van tralies krijgt.

Aan de binnenkant van de deuren hebben we als extra beveiliging nog hangsloten en de laatste beveiliging bevindt zich halverwege de trap. Dat is namelijk een ijzeren, getraliede deur die je 's nachts dicht kunt

doen.

Klinkt leuk hè? Heeft er iemand nog behoefte om langs te komen? Echt gezellig hier. Zie ook bijgevoegde foto met onze nieuw ingerichte veranda met haardvuur en kaarslicht.

Maar zonder gekheid. Het klinkt allemaal erger dan het is. We voelen ons hier absoluut veilig en overdag kunnen we in onze buurt met een gerust hart over straat. 's Avonds wordt dat anders, maar daar hebben we al eerder over geschreven.

Het blijft natuurlijk zo dat Kenia een derde wereldland is, waar de verschillen tussen arm en rijk enorm groot zijn. En dit werkt, evenals op vele plekken in de wereld, criminaliteit in de hand. Een bewaker verdient hier 3 euro per nacht en wij geven dat uit aan 2 bakjes koffie bij de Java. Wat een contrast! Aan de ene kant doen mensen hun inkopen in de mega-supermarkten en aan de andere kant moeten mensen van een euro per dag rondkomen. En zo zijn er talrijke verschillen te noemen.

Als je rondkijkt in onze buurt, zie je veel handel op straat. Groenten en fruitkraampjes waar je voor minder dan 10 cent een banaan koopt. Er worden heel veel schoenen verkocht, die op kleedjes uitgestald worden. Overal zie je tentjes waar van allerlei zaken verkocht worden, van koekjes tot opwaardeerkaarten voor telefoons. In onze buurt zijn ook veel mannen die rondlopen met zakken fruit (passievruchten, aardbeien, druiven). Zij stormen op ons af als ze ons zien, omdat ze weten dat wij vaak iets willen kopen.

Wij hebben ons namelijk voorgenomen om zoveel mogelijk op straat en in onze buurtsupermarkt te kopen, om zo de lokale bevolking te steunen. Daar hebben we een beter gevoel bij dan al ons geld naar de mega-supermarkten (Nakumatt) te brengen. Ook Valery is vaste klant bij het snoepkraampje waar je voor 1 cent een snoepje kan kopen. Op straat zie je ook veel karretjes waar warme worstjes in liggen die je kan kopen. Er worden ook vaak zakje nootjes te koop aangeboden. En ook loopt er iemand rond met een emmer met gekookte eieren, die hij dan ter plekke voor je afpelt en met een sausje voor je serveert.

Ook wordt er veel gekookt en gebakken aan de kant van de weg. Overal staan mensen die op een houtvuurtje maïskolven roosteren, visjes braden en allerlei andere etenswaren bereiden. Bij ons naast wordt in de straat Ugali en Chapati verkocht. Je ziet daar veel zakenmensen zitten (netjes in pak), d

ie hier tussen de middag op een houten krukje komen lunchen. Natuurlijk zijn er ook krantenverkopers, bloemenverkopers en er zit zelfs een vrouw met een naaimachine die herstelwerkzaamheden uitvoert. En niet te vergeten de kuddes koeien, die nu, vanwege de droogte, de stad in komen. Al met al is het een bonte verzameling, waar je je ogen uitkijkt en waar je snel aan went en zeker ook van geniet. Wij laveren daar doorheen met onze buggies of rugdragers. Dit leidt tot verbaasde blikken en af en toe zelfs tot hilariteit, maar bovenal tot veel vriendelijkheid en positieve reacties.

Je ziet hier enorm veel mensen lopen. Sporadisch wordt er gefietst en dan soms met 6 kratten achterop de bagagedrager. Ook wordt er veel gebruik gemaakt van de bus en van de matatu's. Wij vinden dit zelf ook erg makkelijk, doordat de bussen af en aan rijden en je nauwelijks hoeft te wachten. Met keiharde muziek van Madonna in de matatu rijd je door Nairobi en dat heeft ook wel iets. Je ziet hier ook veel kinderen in schooluniformen lopen.

Dat is verplicht in Kenia. Dat is meteen ook een probleem voor de armsten. Want de school is dan wel gratis, maar de uniformen moeten wel gekocht worden.