Bijeenkomst Lan en Ugali eten!

Gisterenmiddag hebben de kinderen, evenals de dag ervoor, in de buggy geslapen, omdat we om 13.00 uur bij een bijeenkomst van het Lan moesten zijn. Oh jee.... de 3 R-en????!!!!!! We voelden ons inderdaad wel enigszins schuldig, maar het ging even niet anders. Ook de kinderen wakkerden dat schuldgevoel nog even aan, door elkaar de halve morgen in de haren te vliegen. Hebben ze dan toch meer rust nodig? Valery moet morgen weer naar school; wordt het niet teveel? Moet Aubrey niet lekker in zijn eigen bedje slapen? Maar.... uiteindeljk zijn we toch weer gezwicht, want onze kids moeten natuurlijk bovenal flexibel zijn! Ha, ha.... daar is toch niks mis mee, of wel????

Gelukkig hebben we deze keuze gemaakt, want het werd een hele leuke middag. Het was een bijeenkomst van het Lan voor alle adoptieouders uit de verschillende landen. Er waren Zweden, Finnen, Italianen, Belgen, Amerikanen en natuurlijk Nederlanders. Het was een informele bijeenkomst om elkaar te leren kennen. Iedereen moest een vraag over een land beantwoorden, om wat meer over de landen te weten te komen ("Welk wereldberoemd biermerk van een familiebedrijf komt uit Amsterdam?"). En er werd ook het een en ander verteld over de etiquette in Kenia en de andere landen. Voor de kinderen duurde dit natuurlijk wat te lang, dus een springkussen bood uitkomst. Er werd ook uitleg gegeven over de verzorging van kroeshaar, dat is toch wel iets aparts. Gelukkig hebben wij een jongetje, dus kunnen wij met een tondeuse uit de voeten. Van de andere kant, je ziet hier wel erg mooie, creatieve kapsels. Valery heeft van de gelegenheid gebruik gemaakt om een vlechtje te laten maken.

Aubrey had genoeg aan een tafel waar hij onder ging zitten. Voor een drankje en een Keniaans hapje was gezorgd. Al met al een leuke middag! We kwamen ook het Italiaanse stel weer tegen dat tegelijk met ons een jongetje uit New Life Home heeft geadopteerd. Aubrey en Jonathan leken elkaar nog wel te herkennen, maar dar bleef het ook bij. Ze zijn nog te jong om echt met elkaar te spelen. Vandaag was het weer een klein drama met het naar school gaan. Na de 10 keer "ik wil niet naar school" , klampte Valery zich helemaal aan mama vast en moest heel hard huilen. Gelukkig kregen we al snel een SMS-je van haar Juf dat het daarna meteen weer goed ging. Ze heeft die dag niet meer gehuild en heeft veel steun aan de dagritme plaatjes waarop ze kan zien, wanneer papa en mama weer komen. Het is jammer dat ze het nog niet leuk vindt op school en het afscheid nemen is zwaar (ook voor mama), maar als ze er eenmaal is gaat het wel goed. We hopen dat ze het snel wat leuker gaat vinden. Gelukkig is het na school meteen weer over en hebben we even lekker een duik genomen in het zwembad.

De busreis naar de school geeft meteen een goed beeld van het leven in Nairobi. In de 10 minuten durende rit zie je van alles:

• splinternieuwe SUV's <=> met de hand getrokken karren achter elkaar
• 24/7 megasupermarkt waar je alles kunt kopen (à la hypermarché in Frankrijk) <=> straatverkopers met kleine stalletjes met alleen kranten (35 cent) en lollies (5 cent)
• prachtige bloemen <=> wolken zwarte uitlaatgassen van bussen en vrachtwagens
• Masai herders in traditionele rood geruite kledij met kudde koeien (ja, dit is midden in de stad) <=> Kenianen strak in het pak onderweg naar kantoor
• en verder kinderen in schooluniformen, een enkele bedelaar in lompen, zwaar bewapende bewakers bij de geldautomaat, moeders met kinderen in een doek op hun rug, fietsers met 3 meter hoog gestapelde kratten achterop, roofvogels in de lucht, vrouwen in mooie Afrikaanse jurken, Mzungus met buggies. Er is altijd wat te zien.

Vanmiddag hadden we afgesproken met een ander adoptiestel met hun Keniaanse zoontje Koros. Hij komt uit hetzelfde tehuis en lijkt zelfs op Aubrey. Wendy heeft daar van de hulp/kokkin les gekregen in het maken van Ugali, wat we daarna lekker met zijn allen hebben gegeten. Het was een hele gezellige middag. De kids hebben lekker gespeeld en wij hebben lekker gekletst en weer allerlei tips gekregen. Enne, Ugali maken schijnt het makkelijkste te zijn wat er is, dus dat zou moeten gaan lukken. Wordt vervolgd....!!