adoptie-bezigheden

Gisteren en vandaag hebben we ons voornamelijk bezig gehouden met gesprekken met het Lan (Little Angels Network: de adoptieorganisatie in Kenia) en onze advocaat (mister Mwenda). Laat ik kort even de procedure uitleggen. Op dit moment bevinden we ons in de Foster-period, die 3 maanden duurt. Je moet laten zien dat je goed voor je adoptiekind kunt zorgen. Gedurende deze periode krijg je bezoeken van de guardian at lithem (persoon die Aubrey's belangen in de rechtbank behartigt) en van een maatschappelijk werker. Zij kijken beiden naar de situatie in ons gezin. Komt de hechting tot stand? Voelt Aubrey zich prettig? Hoe gaan we met elkaar om? etc. Zij komen ieder ongeveer 3 keer. Op 18 november loopt deze periode af, wat inhoudt dat er dan een eerste rechtzaak kan plaats vinden. In de eerste rechtzaak wordt de guardian at lithem formeel aangesteld. In principe worden onze papieren op 19 november ingeleverd bij de rechtbank en dan is het afwachten of we nog voor de december-sluiting aan de beurt komen. In principe zou dat moeten lukken zei onze advocaat. De zittingen vinden op vrijdag plaats en we hebben dan 3 á 4 weken de tijd om aan de beurt te komen. Als onze eerste rechtzaak in één keer wordt afgerond, krijgen we weer een aantal bezoeken en daarvan moet binnen 60 dagen verslag opgemaakt worden. Dit wordt dan gebruikt bij de tweede rechtzaak. Als deze goed gaat, dan zit het er in Kenia op en mogen we naar huis. Dit zou dan ergens in februari zijn. Het meest spannende is dus in eerste instantie of we voor de december (en januari) - sluiting aan de beurt komen voor de eerste rechtzaak, want anders zijn we sowieso al vertraagd. Maar goed, laten we niet op de zaken vooruit lopen en gewoon genieten. Wat we dan ook met volle teugen doen!!! Even nog wat wist-u-datjes: Wist u dat? - Valery vandaag weer naar school is geweest en alleen bij het afscheid moest huilen en de rest van de dag niet meer; - Ze wel 10 keer heeft gezegd dat ze niet naar school wilde; - We na schooltijd op het schoolterrein gepicknickt hebben (met kabouterbroodjes en cakejes); - Er bij Aubrey opeens aan alle kanten tandjes lijken door te komen; - Hij ons helaas geen blik in zijn mondje gunt om het aantal tandjes precies te tellen; - Valery steeds meer Engels gaat spreken : Waar is daddy? Mammy! This is for you; - Ze vandaag na school opeens tegen mama aankroop en zei: "ik ben zo blij dat ik weer bij jullie ben!"' - Dit papa en mama dan ook weer ontzettend blij maakt; - Aubrey vanaf mama's nek enthousiast zwaait naar de bedelaars aan de kant van de weg; - Wendy, Valery en Aubrey halsbrekende toeren uit moeten halen om een zitplaats in de bus te bemachtigen, omdat deze zodra je een voet binnen hebt gezet al aanrijdt; - De man bij de deur alleen maar roept "faster, faster"; - We als dank voor het opschieten bij het uitstappen nog een enorme zwarte rookwolk midden in ons gezicht kregen; - Valery en mama op straat tegen alle stof en uitlaatgassen vaak een zonnenbril dragen; - Papa en Aubrey de stoere mannen zijn en dit niet doen; - Mama en Valery vaak samen zingen: "de jongens zijn niks, de jongens zijn niks, ze weten niet eens wat afwassen is!"; - De jongens daar nog geen antwoord op hebben; - Rob gisteravond in het ziekenhuis heeft gezeten, samen met de buurman omdat de kokkin van de buren, haar kuit op 3 plaatsen gebroken had. Dit een zeer triest verhaal is, omdat het ziekenhuis veel geld kost en zij dat niet heeft. En de vraag is of zij hiervan voldoende herstelt om nog te kunnen werken (ze is bijna 60); - Dat je op zo'n manier geconfronteerd wordt met het leven van arme mensen in Kenia en je dan beseft hoe moeilijk zij het hebben en hoe vanzelfsprekend gezondheidszorg en sociale verzekeringen bij ons zijn; - Dat een röntgenfoto in het ziekenhuis maar €16,- kost, maar als je opgenomen wil worden je eerst €700,- borg moet betalen. Vervolgens werd ze naar een ander ziekenhuis vervoerd, dat goedkoper is; - Valery dit allemaal erg "spannend" vond en erg onder de indruk was; - Aubrey ook onder de indruk was, maar dan meer omdat de stroom uitviel, toen hij en valery in bad zaten en het pikdonker werd; - Aubrey naast, mama, car, ball......, nu oma, hallo en auto gaat zeggen; - We weer een kaart hebben gekregen (Marja, super leuk!); - Het weer hier erg wisselend is, 's morgens vrij koud en 's middags als de zon door komt opeens weer warm.

Tot de volgende keer. We vinden het leuk als jullie reacties plaatsen of mailtjes sturen!