Zijn eerste dag

Heerlijk geslapen vannacht. Wie had dat nou verwacht?! Gisteravond ging Aubrey gemakkelijk slapen, zoals gezegd werkt het commando 'lay on your tummy and sleep' goed. Respect voor het tehuis. Daar kan menig Nederlandse ouder jaloers op zijn inclusief The Nanny. Er zijn nog meer commando's: potty-time (en hij loopt naar het potje), stop crying, no fighting, wash your hands now, eat. Dit klinkt onaardiger dan het is. Voor Aubrey is het vanzelfsprekend en hij blijft er rustig onder. Geen strijd en geen omslachtige verhalen. Dan Valery, die is koning uitstel en dralen. Maar we hebben nu het licht gezien en dus moet Valery er ook aan geloven (zal wel niet lukken). Maar goed, om terug te komen op onze nachtrust. Vanmorgen werden we om 6.45u gewekt door een roepende Valery: Mama, kom je mij halen. Dat roept ze altijd. Op de kinderkamer gekomen stond ook Aubrey al overeind, maar die hadden we nog niet gehoord. Hij was in het tehuis gewend om om 5.30 wakker te orden, maar door hem wat later in bed te leggen, proberen we dat te voorkomen. En dat was dus gelukt! Aubrey en Valery waren allebei super vrolijk en lief en dus was het erg gezellig met zijn viertjes in het grote bed. Er werd veel geknuffeld en gestoeid. De ochtend hebben we doorgebracht met skypen met fam. van Kasteren om Stein te feliciteren met zijn verjaardag en om onze nieuwste aanwinst life te laten bewonderen. Ook hebben we de buurt nog even verder verkend met de buggies. Daarna eten en middagslaapje. Maar helaas is dat niet echt Aubrey zijn ding, dus na een half uur werd hij alweer wakker. En dan wil hij maar één ding en dat is opgetild worden. Als je met hem gaat zitten, dan laat hij duidelijk merken dat hij daar niet van gediend is. Dan maar een wandelingetje met de buggy, want het kijken naar auto's is zijn favoriete hobby (dus opa uit Esch kan zijn lol op). Samen met mama heeft Aubrey weer een ander stukje uit onze buurt verkend en gelukkig voor mama hebben ze wel weer een nieuw koffietentje ontdekt. Wendy een cappuccino en Aubrey een ijsje. Daar was hij zo enthousiast over, dat het op een gegeven moment in golven weer naar buiten kwam. Met een enorme chaos onder zijn kinderstoel, zal dit wel de laatste keer keer zijn dat we hier binnen mochten. Helaas....!!!

Toen Valery ook wakker werd zijn we naar Valery's nieuwe school gelopen om daar een kijkje te gaan nemen. Het was ruim een uur lopen. Dat viel ons wel wat tegen, omdat het vanmiddag erg zonnig was en de zon precies in de buggies scheen. Dus dat was wel wat afzien voor de kids, maar ze hielden zich geweldig en hebben geen krimp

gelaten. Toen we bij de Nederlandse school aankwamen kregen we een rondleiding. We zagen al meteen het postvakje van Fam. van Kasteren en

later bij het peuterlokaal hing er zelf al een kapstokje met Valery's naam erop. Onze kleine meisje wordt opeens wel erg groot. Ze ging al meteen in het lokaaltje aan het spelen en ook Aubrey liep al meteen met een telefoon aan zijn oor. Het lijkt erop dat het wel goed gaat komen. Het is een prachtig terrein van de school. Heuvelachtig, veel speelruimte, een zwembad, tennisbanen. Het is een prettig terrein om buiten schooltijden ook met de kinderen te vertoeven. Je ziet Valery en Aubrey samen op de trap voor het lokaal van Valery spelen

(P.S. de romper van Aubrey is enigszins te groot). Daarna hebben Valery en Aubrey meteen al lekker gespeeld met andere adoptiekindjes die we daar tegen kwamen. Aubrey zat van onder tot boven onder het zand (heel fijn in die kroeshaartjes). En helaas stond de boiler thuis niet aan, dus met behulp van de waterkoker werd het provisorisch badderen. Toen Rob Valery wilde afspoelen met redelijk koud water, was het hek van de dam. Valery krijste het uit en ook Aubrey deed naar hartelust mee. Dan maar snel eruit, pyjama's aan en slapen en dat werkte gelukkig. Beide kids zijn totaal afgewerkt en liggen nu heerlijk te snurken!

PS We hebben (hadden) een huisdier van 3 cm groot. Zo schattig!