Het gaat geweldig!

Vanochtend zijn we niet meteen naar Aubrey gegaan, want het werd nu toch echt wel tijd om op pad te gaan om een kinderbedje voor Aubrey te gaan kopen. Want daar hadden we al meerdere afspraken voor gemaakt met onze host Bill, maar helaas konden deze steeds niet doorgaan. Vandaag konden we toch echt niet meer wachten, dus maar zelf een taxi geregeld (helaas dan wel op eigen kosten, wat erg zonde is, want Bill hebben we al in Nederland (verplicht) betaald). Dus hier moeten we nog wel actie in ondernemen. Maar gelukkig is het wel gelukt om een bedje te bestellen bij een timmerman, die het in 2 dagen voor ons zal maken (voor €45,-). Totaal anders natuurlijk dan in Nederland (i.p.v. een prénatal ga je hier naar een hutje langs de weg, waar iemand wat voorbeelden uit catalogussen van postorderbedrijven laat zien en dan een schemaatje maakt hoe het ongeveer moet worden). Om 11.00 uur waren we in het tehuis, waar we hartelijk werden ontvangen door Aubrey. Toen hij ons in de gaten kreeg, kwam hij zelfs naar ons toe rennen. Wauw!! Een geweldig gevoel. Over Valery was hij in het begin nog wat minder te spreken, maar ook dat kwam 's middags goed. Rob is eigenlijk meteen weer weg gegaan, omdat de schoonmaakster bij ons in huis bezig was en we die niet de hele dag alleen wilden laten. Dan kon Rob meteen tijdens het middagslaapje nog even werken! Wendy was tijdens het eten geven dus alleen, wat inhield dat Valery zelf moest eten. Wat ze natuurlijk ook best kan, maar alleen niet in het moordende tempo van dit tehuis. Dus toen Wendy tijdens het eten geven van Aubrey een paar keer omkeek, zag ze niets anders dan Valery met bolle wangen zitten, omdat ze door de verzorgster helemaal volgepropt werd! Ha, ha..! 's Middags zijn we er weer op uit gegaan. Naar een teras met klein speeltuintje waar Valery en Aubrey beiden het grootste plezier hadden. Aubrey begint al echt te klimmen, dus die kunnen we al best in de gaten houden en met mama van de glijbaan is een groot succes! Al met al weer een heerlijke dag! We genieten met volle teugen. Nog 2 daagjes heen en weer pendelen tussen ons huis en New Life Home en dan is op dinsdag de grote dag dat Aubrey voorgoed mee naar huis mag. Voor ons natuurlijk een mooi moment, maar we beseffen dat het ook wel erg emotioneel zal zijn. We nemen hem namelijk mee uit zijn vertrouwde omgeving; weg van zijn vriendjes, van zijn verzorgsters. We weten natuurlijk dat opgroeien in een gezin voor alle kinderen erg belangrijk is, maar toch blijft het gevoel erg dubbel! PS We hebben de eerdere dagen met Aubrey van foto's voorzien, dus kijk nog eens terug!