Van alles wat!

De afgelopen dagen hebben we ons weer met een heleboel leuke dingen bezig gehouden met als afsluiting daarvan zaterdag een 'pyjama' dagje om de kinderen weer even te kunnen laten bijtanken, om vandaag weer volop aan de bak te kunnen.

Afgelopen donderdag stond er weer een ritje postkantoor op het programma. Dit keer leken we er, zonder extra te hoeven betalen, vanaf te komen, maar te vroeg gejuicht.... Gelukkig werd er iemand voor ons naar de bank gestuurd en hoefden we niet met

2 kinderen heen en weer te sjouwen. Maar alle moeite was niet voor niks, want het was een geweldig pakketje. Dit keer waren Jo en Paula de gulle gevers. Valery zat te stralen bij het open maken, want de klei-clown die erin zat, viel toch echt wel enorm in de smaak. Ook Aubrey heeft al lekker liggen 'broemen' op de grond met zijn nieuwe auto. Helaas hebben we er geen foto's van kunnen maken, want ons fototoestel had even kuren, maar we willen Jo en Paula in ieder geval enorm bedanken voor deze prachtige cadeaus. Jullie hadden onze kinderen echt niet blijer kunnen maken.

Op donderdagmiddag waren we uitgenodigd door Judith en Haiko om bij hun appartementencomplex te komen zwemmen. Het was erg gezellig. Alhoewel de zon zich op dat moment niet echt meer liet zien, hebben we ons toch prima vermaakt. De dag hebben we met zijn allen afgesloten met een pizza.

Op vrijdag moest Valery weer naar school. Ze vindt het nu echt leuk, dus dat is toch heel anders wegbrengen. Rob ging ondertussen werken en Wendy is met Aubrey in de buggy teruggewandeld. Het is ongeveer een uurtje lopen en met wat supermarktstops en natuurlijk een koffiestop was het prima te doen. Aan Aubrey heb je sowieso geen kind, als hij in de buggy zit en ook het weer werkte mee. Dus het was een heerlijk wandelingetje.

's Middags was er weer (!) een feestje. De rechters in Kenia zijn nu onze grootste vrienden. Het ene feestje na het andere wordt ons door hen gegund. Dit keer mag Elaine met haar papa en mama naar huis. Het feestje werd gehouden in Divino's; dat is een erg sfeervol Italiaans restaurant. Het feestje begon buiten, maar de weergoden maakten daar al redelijk snel een eind aan, door een plensbui over ons heen te gieten. En die hield een hele tijd aan. Later gaf onze buur-weer-man Auka aan dat er 20 mm. regen was gevallen. Dus maar snel naar binnen. Daar was het wel overdekt, maar het dak was niet echt bestand tegen dit geweld, dus het was goed uitkijken welke stoel je pakte. De kinderen hadden het reuze naar hun zin. Ze hebben wat afgedanst en gespeeld, dus was de keuze niet moeilijk om maar weer te blijven eten. Want als de kinderen het leuk hebben.......

De volgende dag stond er eigenlijk een bruiloft van iemand van het Lan (adoptieorganisatie) op het programma. Alhoewel wij geen uitnodiging gehad hadden, voelden we ons niet bezwaard om toch te gaan. We dachten namelijk dat het toch echt wel een vergissing was dat wij er geen hadden gekregen, want alle andere adoptiestellen hadden er wel een. Maar na de laatste feestdagen leek het ons toch beter om even pas op de plaats te maken. Dus waren we verstandig en lasten we een broodnodig pyjama-dagje in( later hoorden we dat de bruiloft heel leuk was geweest met veel gospelmuziek.....balen dus, maar ja, we kunnen niet overal bij zijn... al is dat wel ons levensdoel!).

Het pyjamadagje begon met kleien in de pyjama. Wat een feest! Zelfs Aubrey deed enthousiast mee. Helaas was de gezelligheid voor de rest van de dag wat verder te zoeken. Ruzie, broekplassen (6 keer!!!), vallen, niet willen slapen, kenmerkten de rest van de dag.

Een extra pyjama-dagje voor papa en mama zou na deze dag niet verkeerd zijn.

Maar Rob kon de dag nog wel gezellig afsluiten met een tweede mannenavond. Eerst gezellig eten bij de pizzeria (ongelooflijk, maar het kwam hem nog steeds zijn neus niet uit) en daarna naar de film. Maar helaas draaide die toch niet. Dus dan nog maar wat extra biertjes! Maar dat neemt niet weg dat hij keurig om 22.15 uur thuis was. Ik maak me inmiddels toch wel wat zorgen; zou hij ziek zijn? Of begint de leeftijd te tellen? Of spaart hij gewoon al zijn energie op voor de Carnaval in Nederland?

Vandaag waren de kinderen weer de zonnetjes in huis. Een partijtje voetballen bij de Nederlandse school werd afgesloten met een frisse duik in het zwembad. Het weer was echt prachtig vandaag. Dus het was dan ook erg druk in en om het zwembad. Zowel Valery als Aubrey genoten er echt van. En Valery was maar wat trots dat ze met haar zwemvleugeltjes alleen, zonder dat iemand haar vasthield, in het diepe bad mocht ronddobberen. Ook het helemaal alleen naar de wc mogen, werd enthousiast ontvangen. Opeens moest ze wel heel vaak en heel lang. Want er is namelijk een kleuterwc en dat is natuurlijk helemaal het einde. "Dat kan ik zelf hoor, mama, ga jij maar even weg!". Ondertussen vermaakte Aubrey zich ook prima, want die zat in een onbewaakt ogenblik met zijn crocs en broek aan in een waterbak. Oh jee...

Na het middagslaapje zijn we met de buren naar restaurant "Carnivore" geweest. Dat is een restaurant waar ze langs komen met spiezen met vlees, waar ze dan steeds een stukje voor je afsnijden. In 2000 zijn we daar met Perry en Laura ook geweest, dus de nostalgie kwam weer opzetten. Helaas herkenden we er nauwelijks meer iets van. En ook het comcept was wat aangepast. Vorige keer kregen we allerlei bijzondere vleessoorten (krokodil, slang, zebra), maar nu was dat niet meer zo. Je kreeg nu gewoon de gangbare vleessoorten. Dat neemt niet weg dat erg lekker was. Het was een erg gezellige middag/avond. De kinderen hebben lekker gespeeld en gegeten en waren erg lief. En toen we met zijn allen nog even afsloten in de disco (een dansvloer in het midden van het restaurant), was het feest compleet. De kinderen dansten en sprongen en het voorstel van Valery "zullen we met zijn allen nog even naar de disco gaan?", was dus een groot succes!

<