Rund um hause

De laatste paar dagen hebben we voornamelijk in en om ons huis doorgebracht.

Woensdagochtend om 10.00 uur kwam Steve Ombok van het Lan ons voor de tweede keer bezoeken. Hij was zeer positief over onze procedure en verwachtte toch wel dat we onze eerste court voor de kerstvakantie zullen hebben. Laten we het hopen! Als dat zo is, dan zou het gesprek met de Childrens Department ook nog voor de vakantie plaats kunnen vinden, zodat deze tijdens de vakantie het rapport kunnen schrijven (hier mogen ze max. 60 dagen over doen). En dan zouden we kort na de kerstvakantie die tot eind januari duurt de tweede court kunnen hebben. Maar we zullen zien; dit is namelijk het meest positieve scenario. Het gesprek liep verder ook prettig. De kinderen waren aan het kleien en hielden zich rustig (dank je wel, Jo en Paula!) en wij konden rustig vragen beantwoorden over het wel en wee in ons gezinnetje. Na 45 minuten was het gesprek alweer afgelopen.

Donderdagmiddag is Wendy met Carol (Jukumu Letu), Hanneke (en haar gezin en vrienden) naar een werkplaats geweest, waar ze slippers maken van autobanden. We willen deze namelijk zaterdag gaan verkopen. Ze zijn enorm leuk, echt gemaakt van autobanden en helemaal handgemaakt. Het eerst begin wordt gemaakt in de sloppenwijken en daarna wordt het hier verder bewerkt. De kraaltjes worden er echt één voor één aangezet. Mooi om te zien en dit voor een erg goede prijs. Als er mensen in Nederland interesse hebben, dan horen we het graag, de winst is voor Jukumu letu.

Donderdagavond waren we samen met onze buren Gabriëlla en Auke, en een andere buurman Set (uit Mauritius) uitgenodigd voor een etentje bij onze buren. Zij zijn tevens onze huiseigenaren. Het zijn Keniaanse mensen, maar ze hebben een Indische achtergrond. Het zijn moslims met een open kijk op de wereld. Erg aardige mensen, met een wel heel internationale familie. Hun familie leeft in Kenia, Dubai, Saudi-Arabië, Duitsland, India, Pakistan, Amerika en Engeland. Toen we binnen kwamen werd gezegd waar we in de zitkamer konden plaatsnemen, vrouwen graag apart van de mannen. Het eten was lekker, traditioneel Indisch met rijst, kip, aardappels en zoete toetjes. De buurman bleek een goede gastheer en animator te zijn, met zelfs een weg- en waterbouw achtergrond. Dus we hadden meteen een gespreksonderwerp. Voor zijn pensioen werkte hij als aannemer en heeft een flink gedeelte van de grotere infrastructuur in Kenia aangelegd. Helaas geen afzakkertje mogelijk, dus we waren op tijd weer thuis.

Vandaag is de adoptie van onze buren formeel goedgekeurd, dat wil zeggen dat de rechter hun adoptie nu echt bekrachtigd heeft. Het is een formele kwestie, een paar weken geleden wisten ze al dat het rond was. Maar goed, wel weer een reden om iets te vieren. Bij de supermarkt hadden we een fles proscecco, kinderchampagne en plastic champagneglazen gescoord en dus op naar de buren om ze te feliciteren.

Zoals we al eerder gezegd hebben hanteren de Kenianen op veel plaatsen andere prijzen voor eigen inwoners en voor buitenlanders. Het lijkt er nu op dat we bij de verlenging van onze visa (na 3 maanden, dus binnenkort) een 'alien pass' kunnen krijgen die ons wellicht kan helpen om de entreeprijzen wat te drukken. Als voorbeeld: Om naar het wildpark Aberdare te gaan betaal je als Keniaan 300 shilling (<€ 3) entree. Een buitenlander, die formeel in Kenia woont betaalt 1000 shilling (<10).>

Morgen arriveren de ouders en de zus van Wendy voor een 2-weeks bezoek. We hebben ons er erg op verheugd. Het lijkt ons erg leuk om hen het land van hun kleinzoon/neefje te laten zien en beleven. Het huis is inmiddels verbouwd om voldoende slaapplaatsen te creëren.