We zijn weer thuis

Wat is er veel gebeurd in de afgelopen week, maar laten we bij het begin beginnnen.

Woensdagochtend 17 maart ging om 5.15 uur de wekker. Het was eindelijk zover. De reis naar Nederland ging beginnen. Om 6.00 uur stond de taxi klaar voor onze laatste rit door Nairobi. Wat is het moeilijk om afscheid te nemen van dit prachtige land waar we ons gezinnetje compleet hebben gemaakt. Een prachtige zonsopgang vanuit de taxi, rijdend door een ontwakend Nairobi, zorgde voor de nodige tranen. Wat hebben we een geweldige tijd gehad hier en wat zijn we dankbaar voor onze zoon en alles wat we hebben mogen meemaken. Maar aan alles komt een einde en we hebben heel veel zin om terug te keren naar ons oude, vertrouwde leventje in Nederland maar dan nu met onze kersverse zoon!

Na een zeer voorspoedige vlucht, inclusief filmpjes, kleurboeken en wandelingetjes door het vliegtuig en lekker eten, landden we om 15.20 uur op Nederlandse bodem.

Na een opfrisbeurt in de toiletten was het tijd voor 'de deur'. Wauw, wat een mensen stonden er op ons te wachten. Wat heerlijk om iedereen weer te zien en wat fijn om Aubrey nu in het echt te kunnen laten zien. De hoofdpersoon in deze vond alles prima. Hij schudde iedereen netjes een handje. En na alle formele plichtplegingen vond hij het welletjes en besloot hij tot een partijtje stoeien met zijn nieuwe vriendjes en vriendinnetjes. Een groot succes! Ook Valery was door het dolle heen en bleef maar heen en weer rennen. Wat heerlijk om weer 'bijna' thuis te zijn. Dit alles werd vastgelegd door 'Hello Goodbye", maar daar kregen we eerlijk gezegd niet zo veel van mee.

En nu maar afwachten of ons verhaal spannend genoeg is voor een uitzending op tv. De frikandel speciaal die Rob meteen toegestopt kreeg, zal vast wel een item gaan vormen...

Rond 18.30 waren we weer terug in ons huis. Wat zag het er gezellig uit, compleet met slingers, bloemen, kaarten, welkomsborden, Keniaanse vlag. De dagen erna vonden we nog steeds cadeautjes, die de huurders van ons huis verstopt hadden. Wat een leuke verrassing. bedankt Michiel, Monique en Floris. En ook super bedankt voor het zo netjes achterlaten van ons huis.

Na een afzakkertje met de familie, heeft de kersverse familie van Kasteren heerlijk geslapen. Aubrey lag lekker bij Valery op de kamer, zodat hij zich vertrouwd voelde.

De dagen na de thuiskomst hebben we lekker genoten van het prachtige Nederlandse weer, onze eigen spulletjes en speelgoed, een bezoekje aan het centrum en het hertenkamp, op de fiets naar opa en oma, het opruimen en inrichten van ons huis, kijkje nemen op het werk etc.

Aubrey moest vooral 's nachts nog wel een beetje wennen, maar de aanwezigheid van papa en mama was voor hem voldoende om weer rustig te worden. Een paar keer hebben we op een matras op zijn kamer geslapen, maar nu is dat niet meer nodig.

Wat heerlijk om weer thuis te zijn. Het voelde weer als een nieuwe start. Want ook al zijn we al helemaal vertrouwd met Aubrey en kennen we hem al 7 maanden, toch is het voor ons ook weer nieuw om hem dan opeens in ons huis te zien rondlopen. Een heerlijk gevoel!

Op zaterdag was het tijd voor het aankomstfeest. We hebben niet veel tijd gehad om echt te kunnen bijkletsen, maar hebben wel heel veel mensen weer kunnen begroeten en natuurlijk hebben we Aubrey uitgebreid kunnen laten bewonderen. Het was erg gezellig. we zijn enorm verwend en ook het 'potje van oma' is weer goed gevuld. Allemaal hartstikke bedankt voor jullie aanwezigheid en voor alle cadeaus. Onze bijzondere dank aan Stephanie, bakkerij Hazenberg en de ijssalon voor de prachtige taarten. Ze zagen er geweldig uit, maar smaakten daarnaast ook nog overheerlijk. En natuurlijk onze grote dank aan de familie en aan Laura voor het organiseren van dit mooie feest. Alles was tot in de puntjes verzorgd! Super!

Gisteren hebben we met de familie Aubrey's verjaardag nog eens dunnetjes over gedaan. Erg fijn om dit nu nog eens te kunnen doen maar dan te midden van familie en vrienden.

En dan wordt het nu toch echt tijd om een einde aan deze weblog te gaan breien. We pakken nu ons gewone leven weer op met twee geweldige kinderen, waarvoor we nog elke dag enorm dankbaar zijn. Wat een geschenk!

We willen jullie allemaal hartelijk bedanken voor alle keren dat jullie de moeite hebben genomen om onze verhalen te lezen, voor alle berichtjes die jullie gestuurd hebben en voor alle steun die we tijdens onze tijd in Kenia van jullie hebben gehad.

ASANTE SANA !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!