Daar is ie dan, ons 100e bericht. Ongelooflijk, al zeggen we het zelf. Dat komt neer op een gemiddelde van 20 per maand, want eergisteren (9 januari) waren we precies 5 maanden hier. Wat vliegt de tijd! Dan is het nu ook wel weer even tijd om het aantal bezoeken op onze weblog, tot nu toe, door te geven en dat is het ongelooflijke aantal van 23.000!
De afgelopen dagen hebben we ons voornamelijk bezig gehouden met het regelen van het naar school kunnen gaan van de kinderen van Everlyne. Er moesten uniformen aangeschaft worden. Aan Wendy de eer om mee te gaan.

En een eer dat was het, want ik heb kinderen niet vaak zo blij gezien. Het middelste meisje stond te dansen in de paskamer. En de foto's die ik van ze maakte, werden vol enthousiasme en bewondering bekeken. Ook kwamen ze voor het eerst van hun leven in aanraking met een roltrap en een lift. Dat was een feest op zich. Onbewaakte ogenblikken werden gevuld met het omhoog gaan met de roltrap en naar beneden met de lift.
Verder was het onze taak om het schoolgeld te betalen en de kwitantie af te geven op school. Daar hadden we meteen een gesprek over de financiƫle kant van dit verhaal, wanneer we weer in Nederland zitten. Ook dit is naar tevredenheid geregeld. We werden weer allervriendelijkst ontvangen en ons goede gevoel over deze school werd nogmaals versterkt. We denken dat dit een plek is, waar deze kinderen, die eerder geen kansen hadden, een toekomst zouden kunnen opbouwen.
Everlyne was ondertussen bezig om allerlei spullen te kopen (zwarte schoolschoenen, schriften, een aantal boeken, maar ook een heleboel andere spullen, die het oudste meisje nodig heeft, die op de kostschool gaat). Zij liep van de ene naar de andere kant van Kibera te sjouwen met allerlei spullen. Dan besef je pas hoezeer wij gewend zijn aan een auto of een fiets. Toen ik vroeg hoe ze de zware kist toch mee naar huis kreeg, zei ze: "op mijn hoofd natuurlijk!". "Oh ja, even vergeten, we leven in Afrika!"
Vandaag zijn de kinderen voor het eerst naar school geweest. Dus we zijn benieuwd naar de verhalen van Everlyne morgenvroeg.
Dit bericht lijkt me erg geschikt om nogmaals de aandacht te vestigen op alle inspanningen die mijn moeder doet om deze kinderen naar school te helpen.
Dus als je je zolder opruimt, denk dan aan haar. Zij kan deze spullen goed gebruiken om te verkopen op de rommelmarkt. En verder wil ik ook nog even de verstelwerkzaamheden die ze doet, onder jullie aandacht brengen. Heb je een broek die korter gemaakt moet worden of moet ergens een nieuwe rits in gezet worden, dan kan je voor een kleine vergoeding bij haar aankloppen. De opbrengst gaat naar Kenia. Schroom niet, want je maakt haar (en de kinderen van Everlyne) er erg blij mee!
Laten we dit bericht eindigen met een filmpje van onze eigen kinderen. Tussen de bedrijven door hebben zijn volop buiten gefietst. Het meest populaire spelletje op dit moment, is het van de heuvel af racen. Zelfs Aubrey doet dapper mee!
7 opmerkingen:
Wauw wat super om al dit mooie nieuws te lezen zeg!!!
GEWELDIG!!!
Tot snel
Groetjes Laura
lieve allemaal, wat gaaf dat alles geregeld is. Ik vind het zo tof om je moeder zo blij te zien als ik weereens spullen breng. mijn zolder en speelkamer zijn goed leeg.De kinderen op mijn werk zouden eens blij moeten zijn om naar school te mogen. Wat is de wereld dan toch oneerlijk verdeeld. maar dat moet toch een heerlijk gevoel zijn voor jullie en jouw ouders om naar deze blijde gezichten te kunnen kijken! ben erg trots op jullie. wat zou de wereld er beter uitzien als we allemaal wat beter zouden kunnen delen. heb je van de week nog iets leuks op het schema, of moet je het huis gereed maken voor je langverwachte logeeeeees!
gr monique
Hallo!
Wat bijzonder om te lezen hoe blij jullie de mensen daar maken!
Ik kan het me nauwelijks voorstellen dat het zo'n verschil is met hier...Echt super dat jullie (en je ouders) dit allemaal doen voor hen!
Echt lief!
Alweer vijf maanden in Kenia..Wat vliegt de tijd toch echt!
Wat fietsen die kids trouwens hard...Erg leuk om te zien.
Groetjes
Wat veel 100 berichten vanuit jullie kant. Natuurlijk lezen wij deze erg trouw. Is ook wel te zien aan het bezoekersaantal.
Echt super bijzonder de kinderen van Eveline zo blij te zien, met hun nieuwe school en kleding.
Ben benieuwd hoe de eerste schooldag was.
Gelukkig weten steeds meer mensen de weg naar ons mam, maar de kunnen natuurlijk nooit genoeg spullen zijn.
Geniet nog even van de rust, over een paar dagen is hij over (ha,ha Laura).
Bereid Aubrey maar vast voor, als hij met Lotte gaat trouwen, zal hij ook moeten koken en het hele huis moeten poetsen van Lotte. Dus luieren zal er niet inzitten.
Groetjes Inge
Hallo Rob Wendy en de Kindjes,
Het 100e bericht op jullie weblog
zo zie je maar hoe snel de tijd gaat,gelukkig is de school voor de kinderen van Everlien geregeld wat zien ze er mooi uit in hun nieuwe uniform.
Wat fijn dat Valery en Aubrey het zo goed samen kunnen vinden,over een paar dagen komt Laura al ik ben zo benieuwd naar haar reactie op Aubrey.
De groeten uit de Vorsenpoel.
hier dan eindelijk ook een bericht van ons. trouwe lezers inmiddels weer. laura zal wel verslag doen over ons thuisfront.
het doet ons goed om te lezen dat alles zo natuurlijk verloopt tussen de kinderen en ook jullie en de kinderen. we zijn ook beetje bij beetje spulletjes aan het verzamelen voor de rommelmarkt en die gaan weer richt opa en oma.
prachtig om die snoetjes te zien van de kinderen in hun nieuwe uniform. dat kunnen wij ons toch helemaal niet voorstellen.
heel veel groeten
francis, karin en indy
Hoi Laura en Franka
Heel veel plezier in Kenia.
Geniet ervan en geef Aubery en Valery een grote knuffel van ons.
Groetjes Inge Peer Pjotr en Lotte
p.s. en natuurlijk de groeten aan Wendy en Rob
Een reactie posten