Vandaag waren we uitgenodigd om de graduation day bij Jukumu Letu bij te wonen. Dat houdt in dat de oudste kinderen van school gaan en er officieel afscheid genomen gaat worden. In Kenia loopt het schooljaar namelijk gelijk met het kalenderjaar en dat betekent dus dat deze kinderen per januari een andere school gaan bezoeken. Dat is voor hun ouders een moeilijke keuze. Bij Jukumu zaten ze namelijk met 20 kinderen in de klas en kregen ze goed onderwijs. Hun loopbaan vervolgen op een privé school, zou daarom het meest bij de bestaande situatie
aansluiten. Kleine klassen, goed onderwijs. Maar helaas hangt hier natuurlijk een prijskaartje aan vast en daarom is het voor deze ouders dus absoluut geen optie. De enige optie is daarom de gratis staatsscholen, maar daar zitten de kinderen soms wel met 80 tegelijk in één klas. Het andere probleem is dat de school wel gratis is, maar het uniform, het eten op school en de boeken niet. Dus de vraag is of alle ouders dit op kunnen brengen. Een trieste zaak. Zeker ook omdat we met z'n allen weten dat onderwijs vaak de enige mogelijkheid is om een redelijk bestaan op te bouwen. Maar Jukumu Letu, zou Jukumu Letu niet zijn als er niet meteen wordt gedacht in oplossingen. Ze denken nu na over het bieden van extra ondersteuning na schooltijd, zodat de grote klassen enigszins gecompenseerd kunnen worden. De bedoeling is dan dat de kinderen na schooltijd naar Jukumu komen voor deze extra hulp. Een goede oplossing lijkt me.
Maar vandaag daar even niet om getreurd en genieten van alle festiviteiten die er vandaag op het programma stonden.
Het begon met een soort optocht door de wijk,
waarin werd gezongen en gedanst.
Wauw!!!!
Daarna werden de kinderen toegesproken door
een priester en werden er door de andere
groepen allerlei optredens verzorgd.
Het was prachtig om te zien.
Wat een muzikaliteit en wat een ritmegevoel!!!!
Helaas konden wij niet tot het einde blijven, omdat
we om 12.00 uur Valery weer op moesten halen op school. Maar het was een onvergetelijke
gebeurtenis. Ook hier staan de moeders gewoon op de achtergrond enthousiast mee te doen, als
hun kind moet optreden.
Niets anders dus dan bij de playbackshow op de Springplank dus. Geweldig om te zien.
Verder wilden we jullie de foto's van alle schoenen die de ondeugende piet tevoorschijn had gehaald, niet onthouden.
En als laatste zijn Valery en Aubrey doktertje en dameskapper aan het spelen! Erg grappig om te zien!
3 opmerkingen:
Wat gaaf om te zien en te horen,die filmpjes. toen ik geslaagd was deden ze dat niet in het dorp Hedel (noem je ook wat op natuurlijk, dat gat heeft pas een achterstand opgebouwd, het is geel en gaat terug in de tijd: de bus naar Hedel...geintje)) ondertussen hebben we hier ook de Sint voor de deur, en die is dit jaar ook minder leuk. jullie daar en wij allemaal hier, en dan die vervelende PestPieten die nu ook in Boxtel zijn beland, ik las op de vorige blog al wat die PestPieten gingen doen bij de Steentjes. gelukkig vielt het mee en was het wel goed dat die Pieten wat mee hadden genomen uit Kenia......
ook hier zijn de Pieten bezig geweest, Rollen toiletpapier door het huis, banaan in de schoen, kussens door de kamer gegooid etc etc...
wel leuk toch.
ja je mot wat doen als jullie daar zitten. ga zo door daar en de groeten uit het natte Boxtel
hallo wendy en rob en de kinders natuurlijk, wat een warm gevoel krijg ik toch als ik de kinders zo gelukkig zie bij jukumu. Zijn ze al met de wc begonnen? Ik heb van de week bij mijn ortho gebeddeld. Die man verdiend bakken met geld, dus ik hoop dat hij wat gaat overmaken. Hij was wel een luisterd oor toen ik het verhaal van mama tunza en jukumu vertelde.
Gisteravond met vincent naar de film komt een vrouw bij de dokter geweest van kluun. Wat heb ik gehuild en vele met me in de bioscoop. Wat een indrukwekkende film. Ik heb spelkaarten en kerstcd opgestuurd. Doen jullie Hanneke en Judith en mannen de groeten.
liefs monique
nienke zei net bij het zien van de tandarts en kapper , ik smelt van die moppies
Hoi Wendy en Rob, geweldig allemaal. Wij zijn trots op jullie. Ook wij hebben veel gedaan op school om een mooie bijdrage te kunnen overmaken. Als het goed is komt dat eraan. Heel veel groeten van Karin en Wil van de Wetering.
Een reactie posten