Child department

Vandaag hebben we een gesprek gehad met het Child Department (kinderbescherming). Dit is één van de laatste officiële stappen in de procedure. Het was erg fijn dat onze advocaat op zo'n korte termijn, na ons eerste court, dit gesprek heeft kunnen regelen. Van dit gesprek wordt een rapport gemaakt. Als dit klaar is, dient het gefiled te worden en kan de tweede rechtzaak plaatsvinden. Ook onze guardian (die morgen komt voor het laatste gesprek)

moet nog een rapport filen. We zijn blij dat dit allemaal ruim voor de kerstvakantie plaatsvindt, zodat er tijdens de rechtbanksluiting aan de rapporten gewerkt kan worden en dan hopen we op 5 febr. onze tweede rechtzaak te hebben.

Het gesprek van vandaag moest zonder kinderen plaatsvinden. Dus dit was onze eerste keer dat we Aubrey in handen gaven van iemand anders dan wijzelf. Gelukkig waren Kornell en Hanneke zo aardig om in ons huis te komen met Tamar, terwijl wij het gesprek hadden. En je zult het altijd zien, maar vanmorgen werd Valery half ziek wakker. Ze voelde warm aan, klaagde over pijn in haar buik en moest regelmatig het toilet bezoeken. Balen en zeker op zo'n dag als vandaag. Maar gelukkig deed een paracetamol wonderen en heeft ze de rest van de ochtend lekker gespeeld. Ook Aubrey deed het goed. Geen centje pijn dus.

Bij deze, nogmaals onze grote dank aan Kornell en Hanneke. Volgens Valery was het een groot succes. Ze vroeg meteen al wanneer ze weer

kwamen.

Het gesprek wat wij hadden verliep ook heel erg soepel. Na anderhalf uur stonden we weer buiten. De vragen gingen voornamelijk over onze jeugd, onze kinderwens, waarom adoptie?, onze finaciële situatie etc. Weinig diepgaand en dus makkelijk te beantwoorden.

's Middags vond er nog een huisbezoek van de desbetreffende dame plaats, maar dat duurde slechts 15 minuten. En nu is het afwachten geblazen, wanneer het rapport klaar is. Maar we hebben er wel een goed gevoel over, dus we maken ons er geen zorgen om.

Later op de dag kreeg Aubrey ook de ziekteverschijnselen die Valery had. Nu liggen ze er inmiddels allebei in. Maar niet nadat Sinterklaas weer uitgebreid is toegezongen en de schoenen zijn gevuld met wortels voor het paard en mooie zelfgemaakte figuurtjes van klei.

Laten we maar eens kijken wat de dag van morgen ons brengt.

Na 2 weken werkt de laptop van Rob zijn werk ook eindelijk weer. We kunnen hem niet missen, want de weblog moet natuurlijk wel bijgewerkt worden. We zijn inmiddels zo gewend aan 2 computers. Het had uiteraard wat Keniaanse voeten in de aarde voordat het zover mocht zijn. Het leek in eerste instantie aan de adapter te liggen, maar een ander exemplaar kreeg de laptop niet aan de gang. De pc-zaak in de buurt bleek een werkplaats aan de andere kant van de stad te hebben. Dus daar naar toe met de taxi. Die hadden het probleem redelijk snel gevonden. Zowel de adapter als een los contact waren de oorzaak. De reparatie was in een dag uitgevoerd. Volgens de medewerker zou een nieuwe adapter er 'morgen' wel zijn. Hij zou wel bellen. Affijn, 5 dagen en 20 telefoontjes later was het zover. Eind goed, al goed.

Nog even een grappige foto ter afsluiting!